Gewone verblijfplaats van erflater is bepalend voor toepasselijke recht

Erflater E – van Nederlandse nationaliteit - overlijdt in 2011 in zijn laatste woonplaats in Frankrijk. Ten overstaan van een Nederlandse notaris heeft E in 2000 een testament gemaakt, waarin geen rechtskeuze is opgenomen. In de procedure bij het Hof verzet de enig erfgenaam zich tegen de beslissing van de Kantonrechter dat op de nalatenschap van E Nederlands recht toepasselijk is. Het Hof oordeelt dat de laatste gewone verblijfplaats van E ten tijde van zijn overlijden zich in Frankrijk bevond en dat E gedurende een tijdvak van ten minste vijf jaren onmiddellijk voorafgaande aan zijn overlijden in Frankrijk zijn verblijfplaats had. Het Hof oordeelt dat naar Frans internationaal privaatrecht de vererving van de nalatenschap, alsmede de afwikkeling van de nalatenschap door het Franse recht worden beheerst.