Geen testamentair voordeel voor zorgverlener die later echtgenoot werd

De Hoge Raad heeft geoordeeld dat een voormalige thuiszorgmedewerkster (V) op grond van art. 4:59 BW geen rechten kan ontlenen aan een testament waarin zij door erflater (E) tot erfgename werd benoemd. V verleende zorg aan E, kreeg tijdens die zorg een relatie met hem en trouwde later met hem. De Hoge Raad oordeelt dat voor de uitzondering voor echtgenoten (op grond van art. 4:60 BW) beslissend is of de begunstigde ten tijde van het opmaken van het testament echtgenote was. Dat V later met de E trouwde, doet daar niet aan af. Ook een samenwonende partner wordt niet met een echtgenoot gelijkgesteld.